واقعه غدیر از بزرگترین حوادث تاریخ اسلام است و مسجد غدیر نیز نشانه ای از این رویداد بزرگ جهان اسلام است و اگرچه امروزه این سرزمین، منطقه ای متروک است و جریان هایی وهابی تلاش بر زدودن آن از افکار جهانیان دارند ولی منطقه غدیر خم روزی شاهد یکی از بزرگترین حوادث تاریخ اسلام بوده که هیچگاه از خاطره مسلمانان پاک نخواهد شد.
تخریب حرم حجر بن عدی و برخی مساجد در کشورهای منطقه که در طول چند ماه اخیر، تیتر خبرگزاری ها و رسانه ها شده؛ به نوعی سیاست های سخت افزاری دشمنان اسلام است و تخریب مسجد غدیر خم نیز پس از هزار و ۳۰۰ سال نشان از بی حرمتی تکفیری ها و سلفی ها به تاریخ اسلام است.
غدیر خم جایی است که پیامبر اکرم(ص) در سال دهم هجری با معرفی حضرت علی(ع) دین اسلام را کامل کرد ولی وهابیون پس از ۱۳ قرن مسجدی را که به فرمان حضرت محمد(ص) در این مکان بناشده بود؛ تخریب کردند.
غدیر خم تا قبل از سال دهم هجرت، یعنی آن زمانی که پیامبر اسلام(ص) پس از انجام آخرین مناسک حج خود و در راه بازگشت به مدینه به فرمان الهی امیرالمومنین (ع) را به جانشینی خود معرفی کرد؛ هیچ منزلت و شرافتی نداشت و از آنجا که گفته اند «شرف المکان بالمکین»، این منطقه پس از واقعه غدیر خم جایگاه ویژه ای نزد مسلمانان و به خصوص شیعیان یافت.
در زبان عربی، به سرزمین هایی که در مسیر سیلاب قرار دارند و آب سیل ها با عبور از میان آن ها به دریا می ریزد «وادی» گفته می شود. در این مسیرها، آب گیرهایی طبیعی به وجود آمده که پس از عبور سیل از آن ها، آب های باقی مانده در آن جمع می شوند و به چنین گودال ها وآب گیرهایی «غدیر» می گویند.
منطقه غدیر خم نیز در مسیر سیلاب هایی واقع شده است که پس از عبور از غدیر به «جحفه» می رسند و سپس تا دریای سرخ ادامه پیدا می کنند و آب سیل ها را به دریاها می ریزد. در مناطق مختلف عربستان، غدیرهای زیادی در مسیر سیل ها وجود دارد که با نام گذاری از یکدیگر شناخته می شوند. این غدیر هم برای شناخته شدن از غدیرهای دیگر، به نام خم نامگذاری شده است.
منطقه غدیر خم در سه یا چهار کیلومتری جحفه (یکی از میقات های ۵ گانه) واقع شده است و در این منطقه راه اهالی مصر، مدینه، عراق و شام از یکدیگر جدا می شود.
غدیر خم به علت وجود آب و چندین درخت کهنسال، محل توقف و استراحت کاروانیان بود. این سرزمین گرمایی طاقت فرسا و شدید دارد. فاصله میان مکه تا غدیرخم ۱۸۷ کیلومتر است و در جاده قدیم مکه به مدینه، پس از پیمودن یک مسیر ۱۷ کیلومتری به دو راهی جحفه و مسجد غدیر می رسیم که این مسجد اکنون در شهر رابغ قرار دارد.
پیامبر اسلام(ص) پس از واقعه تاریخی غدیر خم دستور دادند تا در این منطقه مسجدی بنا شود تا موضوع غدیر خم به دست فراموشی سپرده نشود.
پس از این که پیامبر اسلام (ص) موضوع جانشینی امیرالمومنین(ع) را اعلام کردند، آن حضرت به علی(ع) فرمان دادند تا مسجدی در آن منطقه بنا کند و امیرالمومنین(ع) بعد از رحلت پیامبر(ع) مسجد غدیر را در آنجا ساختند و این مسجد ۱۳قرن پا برجا بود ولی وهابیون بعد از به قدرت رسیدن، این مسجد را تخریب کرده و مسیر زایران بیت الله الحرام را که از این منطقه می گذشت ، تغییر دادند تا پیام غدیر منتقل نشود.
آثار مسجد غدیر که توسط پیامبر(ص) و اصحاب علامت گذاری شده بود؛ بار دیگر در زمان امیرالمومنین(ع) احیا شد ولی پس از شهادت آن حضرت، معاویه ساربانی را با ۲۰۰ نفر فرستاد تا آثار غدیر خم را با خاک یکسان کنند.
در زمان های بعد بار دیگر مسجد غدیر بنا شد و از آنجا که در کنار جاده حجاج قرار داشت محلی معروف بود و حتی تاریخ نگاران و جغرافی نویسان آن را نام برده و محل آن را تعیین کردهاند.
اسناد و شواهد تاریخی نشان می دهد که ائمه معصومین (ع) به اصحابشان سفارش اکید داشتند تا از زیارت مسجد غدیر غفلت نکنند. مثلا امام حسین (ع) در مسیر بازگشت از مکه به کربلا توقفی در غدیر داشتند و امام باقر و امام صادق (ع) به مسجد غدیر آمدند و جای جای مراسم غدیر را برای اصحابشان تشریح کردند.
محدثان و علمای بزرگ نیز در غدیر حضور مییافتند و ادای احترام میکردند که می توان به «علی بن مهزیار اهوازی» اشاره کرد که در قرن سوم در سفر حج خود به مسجد غدیر آمده است و همچنین در کلام شیخ طوسی از قرن ششم و ابن حمزه از قرن هفتم و شهید اول و علامه حلی از قرن هشتم نام مسجد غدیر و تصریح به باقی بودن آثار آن در زمانشان تصریح شده است.
سید حیدر کاظمی از مراجع قرن سیزدهم در سال ۱۲۵۰ از وجود مسجد غدیر خبر داده و در آن زمان با آنکه جاده از غدیر فاصله داشته؛ ولی مسجد آن مشهور بوده است و محدث نوری نیز از وجود آن در سال ۱۳۰۰ خبر داده و شخصا در آن حضور یافته و اعمال آن را بجا آورده است.
بنابراین مسجد غدیر تا یکصد سال پیش برپا بوده و با آنکه در منطقه مخالفان بوده ولی رسما محل عبادت و به عنوان مسجد غدیر معروف بوده است، تا آن که وهابی ها دو اقدام کینه توزانه برای از بین بردن مسجد غدیر انجام دادند. از یک سو مسجد را خراب کرده و آثار آن را از بین بردند و از سوی دیگر مسیر جاده را طوری تغییر دادند که از منطقه غدیر فاصله زیادی پیدا کرده است.