اعتکاف، این فرصت بسیار مناسب، انسان را که در پیچ‌وخم‌های مادی غرق
شده، کمک می‌کند خود را بازیابد تا به قصد بهره‌بردن از ارزش‌های معنوی از علایق
مادی دست بشوید و ندای «إِنَّکَ کادِحٌ إِلى رَبِّکَ کَدْحاً فَمُلاقیه»
را دوباره مشق کند.
سالک و پویا به سوی معبود حقیقی، باید
راه تهذیب نفس و عبادت حقیقی را در پیش گیرد. در این راستا لازم است گاهی به گوشه‌‌ای
خلوت پناه برد تا به مدد ذکر و فکر، راه رفته را بازبینی و راه مانده را شناسایی کرده
و خویشتن را بازسازی کند. ادیان الهی برای این منظور، خلوت‌هایی را با خداوند در
خود تعبیه کرده‌اند که زیباترین و جامع‌ترین آنها «اعتکاف» است.
اعتکاف، فصلی است برای گریستن، ریزش
باران رحمت، شستن آلودگی‌های گناه و پاک‌کردن نامۀ اعمال، برای نورانی ساختن دل و
صفابخشیدن به روح.
اعتکاف،
بازگشت به اصل خویشتن است؛ اصلی که با «نَفَخْتُ فیهِ مِنْ رُوحی»
بر ملَک شرافت یافت و با «فَتَبارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقین»،
خلعتِ خیرالمخلوقین بر تن کرد. اعتکاف نظر روح است به چشم‌انداز دل‌نواز «إِنَّا
لِلَّهِ»، از روزنۀ نویدبخش «إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ».
اعتکاف،
تمرین بریدن از ظاهر و سفر به حقیقت است. اعتکاف ارتحال اختیاری از ناسوت و تولد
در ملکوت است. در نهایت، اعتکاف فرصت به مرگ اندیشیدن است و برای آن سفر پرسرور،
مهیا گشتن. جدایی سه شبانه‌روز از فرزند و عیال و خانمان، تجربۀ لذت شیرین انقطاع
کامل از ماسوی‌الله به‌عنوان شرط لازم اتصال بالله و فنای فی‌الله
است و این، آغاز جوشش شوق آزادی از زندان دنیا و لقای خداست.
اعتکاف،
معجون و عصارۀ اصلی‌ترین عبادات اسلامی است؛ حضور در مسجد، روزه ـ که هر دو از
ارکان اعتکاف هستند ـ نماز، دعا و مناجات، قرائت قرآن و اذکار مقدس و افکار مبارک
که همگی در مسجد و طبیعتاً همراه با وضو و طهارت است. اعتکاف، هم حج است، هم جهاد
و هم امر به معروف. از سویی محرمات و احکام اعتکاف، حج را برای انسان تداعی می‌کند
و از سوی دیگر شرکت در اعتکاف، افزون بر آنکه ورود به عرصۀ جهاد با نفس است، روحیۀ
معنوی و توجه به ارزش‌های الهی را در همگان تقویت می‌کند. حضور جمعی در اعتکاف،
امر به معروف و نهی از منکر است؛ آن هم امر و نهی عملی، نه زبانی.
بنابراین، اعتکاف تنها یک رفتار فردی
نیست، بلکه به تعبیر امروزی‌ها یک راهبرد «اصلاح فرد و محیط» است. اعتکاف در عینِ
خلوت، جلوت است، در عین کناره‌گیری، حضور در جمع است و در عین خودسازی، دیگرسازی
است و… .
مرکز رسیدگی به امور مساجد