
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه، هفتهنامه "نگاه" در آخرین شماره خود نوشت؛ حکومت فعلی تاجیکستان حاصل تلاشهای حزب حاکم دموکراتیک خلق و رئیس آن نیست بلکه این دولت نتیجه شکست نیروهای مردمی و از جمله حزب نهضت اسلامی تاجیکستان در برابر قدرتهای خارجی است که به جای نیروهای مردمی و به ویژه حزب نهضت اسلامی حزب حاکم فعلی را ترجیح دادند.
در ادامه مطلب که "بازی خطرناک" نام دارد، آمده است: این حکومت زمانی مشروعیت پیدا کرد که رهبر حزب نهضت اسلامی به نمایندگی از اتحاد نیروهای اپوزیسیون تاجیکستان بهعنوان طرف دیگر جنگ تحمیلی، زیر سند صلح امضا گذاشت و به مقاومت مسلحانه پنجساله خاتمه داد. این حکومت با شرایطی خاص فعالیت حزب نهضت اسلامی را پذیرفت و طبق میل این حزب قانون اساسی را اصلاح و تداوم فعالیت آن را تضمین کرد.
"عبدالقیوم قیومزاد" نویسنده مطلب یادشده با اشاره به حضور مقامات عالی تاجیکستان در این روند، یادآور شده است: رئیس فعلی دولت با طرف دیگر که حزب نهضت اسلامی، روحانیون و سیاسیون برخوردار از حمایت بخشی از جامعه میباشند، دست آشتی دراز کرد و بخشی از کرسیهای قدرت را در اختیار آنها قرار داد.
در آن موقع هیچ یک از اعضای حکومت و همچنین رئیس شورای علما، کمیته دین و خود رئیس جمهور در رابطه با ضرورت فعالیت حزب نهضت اسلامی ذرهای تردید نداشتند. بهاین ترتیب دین و دولت در کنار یکدیگر جامعه را مدیریت و زخمهای جنگ داخلی را مداوا کردند.
اما حالا چنین به نظر میرسد که با گذشت بیش از یکونیم دهه از آن ایام، حکومت طرف دیگر را نمیخواهد داشته باشد، بلکه بهدنبال اعمال شرایط کاملا جدید برآمده است. همین طور میان حکومت از یک سو و حزب نهضت اسلامی و پیشوایان مذهبی بهشمول ملاهای نامی و ایشانهای (سیدهای) سنتی غیرنهضتی که اکثریت هستند، از سوی دیگر، سد بزرگی درست شده و فضای ساکت و آرام کشور بهتدریج "غبارآلود" میگردد.
"نگاه" تاکید کرده است: همینطور "بازیگران" دست بهبازیای خطرناک زدهاند که احتمالا یا خطر آن را احساس نمیکنند و یا در حقیقت برنامهای را بهاجرا گذاشتهاند که کاملا مخالف منافع ملت و مردم تاجیکستان است. شدت فشار روزافزون ساختارهای حکومتی بالای حزب نهضت اسلامی و موسسههای مذهبی و علمای معتبر دارد وارد یک وهله وحشتناک میشود.
مسئولین نهادهای مربوطه دینی علیه آنچه که ارزش، سنت، آئین و مقدسات مذهبی دانسته میشوند، دست بهکار شدهاند. آنها خیلی سریع و باشتاب اقداماتی را میخواهند پیاده کنند که در زمان خود "کمال آتاترک" و "محمدرضاشاه پهلوی" علیه دین و پیشوایان آن و ارزش و معیارهای مذهبی تجربه کرده و ناکام شدند بلکه برخورد خشن و خشونتآمیز آنها در نهایت راه، صحنه و حکومت را درست برای اسلامیها باز کرد.
در بخش دیگری از این مطلب آمده است: بازی با احساسات مقدس دینی، خودسرانه در مقابل ارزشها و قوانین الهی قرار دادن قوانین دولت و اجبار مردم بهاجرای آنها دقیقا زمینه سقوط هرگونه حکومت را فراهم و زمان بقاء آن را بهسرعت کاهش میدهد. این نتیجهای است که جامعهشناسی و اسلامشناسی غربی و شرقی به آن رسیدهاند. و این دیگر حرف جدید هم نیست که اسلام تنها دین نیست، تنها از طاعت و عبادت عبارت نیست. اسلام از همان آغاز ظهور و بعدتر در مسیر گسترش خود همواره همراه با سیاست بوده است بلکه سیاستی که در سایه اسلام حکومت کرده است، آرامش بیشتر داشته است. نمیشود بر بالای مردم مسلمان با بهبازی گرفتن ارکان و ارزشهای دینی حکومت کرد.
در ادامه اشارهای به گذشته نه چندان دور تاجیکستان شده است که روحانیان از جایگاه مناسبتری برخوردار بودند: در شورای عالی سال 1990 تاجیکستان که رئیس دولت فعلی به مجرد نمایندگی آن توانست بههمچنین مقامی دست یابد، چند روحانی نیز عضویت داشتند. حالا دیگر نماینده شدن روحانیان ممنوع است. چطور میشود که در تمامی مراسمهای مردم ملا بهاصطلاح "بالا گذر" و "مشکل آسانکن" باشد ولی در نهادی که وظیفه آن ایجاد قوانین زندگی است، راه نداشته باشد؟
بیش از 20 سال است که تاجیکستان مستقل شده و دولتمردانش هم مسلمانزادهاند ولی از اقداماتی کار گرفته میشود که علنا جنگ با ارزشها و معیارهای اسلامی است. طی چند سال اقداماتی نظیر بسته شدن تعدادی از مساجد، ممنوعیت رفتن نوجوانان و منصبداران بهمسجد، ادای نماز تنها در محلهای خاص، مقابله با حجاب و آموزش دینی فرزندان و آشنایی آنها با ضروریات اسلامی و سایر فرائض دینی تحقق یافته است که در اصل مخالف با مفاد قانون اساسی تاجیکستان میباشد.
"نگاه" یادآور شده است: حالا حکومت تاجیکستان برنامهای علیه حزب نهضت اسلامی - حزب شریک صلح خود را راه انداخته است. افراد آگاه و ناآگاه که با گردش فلک امور دینی را در حکومت بر عهده دارند، در سراسر کشور دست بهتبلیغ ضد حزب نهضت اسلامی میزنند. از آنکه در این برنامه ضد نهضت، "مولوی عبدالرحیم" ملاء سابقهدار نهضتی جلب میشود، حتی هیچ منفعتی برای طراحان این برنامه بهبار نخواهد آورد. چون این همه ندامت و پشیمانیهای این مولوی قلبی نیست و معلوم است که دستوری را نخواسته مقابل خواست باطنی خود اجرا میکند.
مسلما اینگونه اقدامات کار (بازی با دین و آیین مردم) عواقب خطرناک دارد و تردید نباید داشت که برنامهریزان و طراحان چنین یک سیاست رویارویی، حکومت را گرفتار باتلاقی خواهند کرد که در آن نهتنها حکومت، حزب نهضت اسلامی و ملاهای بهاصطلاح سیاسی، بلکه خود مردم نیز در بند خواهند ماند.
آن وقت دیگر این کشور از داخل اداره نخواهد شد. و بعید نیست شخصی صدا بلند بکند و علیه آن کسی که برخلاف ارکان و موازین اسلامی استراتژی درست کرده است، از عکسالعملهای چون جهاد استفاده بهعمل بیاورد. اقدامات مورد نظر حکومت برای بهدور نگاه داشتن مردم از حزب نهضت اسلامی و ملاهای سیاسی، بستن مساجد، بهحاشیه راندن روحانیان سنتی نامور، منع نوجوانان برای خواندن نماز و آموزش دینی و پوشش اسلامی و امثال این، توجیهی برای تصمیمات برخی از ملاها خواهد بود با اتکا بهاحکام قرآنی میتواند فتوی جهاد صادر کنند.
در ادامه میخوانیم: اما واضح است که تغییر 180 درجهای تعامل حکومت با دین و پیش گرفتن سیاست فشار بیجهت بروز نکرده است. بیرونیها از نیروهای ملی و مذهبی تاجیک هراس دارند. از این جاست که اینها دستورات بیرونیها را بهاجرا گذاشته و از آنکه بازی با احساسات قدسی مردم در داخل مخاطرهزاست، اندیشه نمیکنند.
متاسفانه تا هنوز خیال دارند که حکومت رعب که بالای این مردم برپا کردهاند تا ابد باقی میماند و مردم این همه ذلت و تحقیر را تحمل میکند. چنین بهنظر میرسد که خطرناکترین مرحله در سرنوشت دولتدارای حاکمیت فعلی تاجیکستان فرا رسیده است.
حکومت باید نیازهای همهروزه مردم را برآورده سازد ولی بهجای آن خود را در مقابل دین و اعتقادات آنها قرار داده و از این طریق ناخواسته حزب نهضت اسلامی و روحانیان را تنها حامی دین و آئین مردم معرفی میکند. بهعبارت دیگر جای خود را بهابتکار خود به این حزب و ملاهای سیاسی واگذار میکند.
در بخش دیگر گفته شده است که اسلام و تبعیت از آن تنها مربوط بهحزب نهضت اسلامی و یا خانواده "تورهجانزادهها" نیست. افراد بالاتر از "عبدالرحمان خالقاف" (رئیس کمیته دین)، "مرادالله دولتاف" (رئیس مرکز اسلامشناسی) و "سعیدمکرم عبدالقادرزاده" (رئیس شورای علمای اسلامی) نیز وجود دارند.
در بخش پایانی مطلب "نگاه" میخوانیم: نباید دیگر باره مرتکب اشتباه شد. بازی با احساسات قدسی مردم ویرانگر است. این بازی خطرناک بهنفع هیچ یک نخواهد بود. در مسئله دین و دیانت نباید سنگر ساخت.