به گزارش پایگاه تخصصی مسجد به نقل از خبرگزاری فلسطینی معا، در بیست و سه سال پیش «باروخ گولدشتاین» یهودی - آمریکایی با یورش به حرم (مسجد) ابراهیمی با تیراندازی به سوی 500 نمازگزاران فلسطینی که در سجده دوم نماز صبح بودند، 29 نمازگزار فلسطینی را به شهادت رساند و بیش از 150 فلسطینی دیگر را زخمی کرد.
در ادامه همین واقع جنایت بار، درگیری خونین بین نظامیان رژیم صهیونیستی و ساکنان الخلیل نیز تعداد شهدا این واقعه تلخ را به 60 نفر رساند.
به گفته نمازگزارانی که از این جنایت جان سالم به در برده بودند، سربازان رژیم صهیونیستی با بستن درب های حرم ابراهیمی و محاصره اطراف آن اجازه خروج از داخل حرم را به فلسطینیان ندادند و همچنین مانع از ورود کسانی شدند که برای کمک، قصد ورود به حرم ابراهیمی را داشتند.
بعد از این جنایت مقامات رژیم صهیونیستی حرم ابراهیمی را به مدت 6 ماه بستند و مانع از پخش اذان و برگزاری نماز در این مدت شدند.
بعد از این حادثه رژیم صهیونیستی با تشکیل کمیته ای حرم ابراهیمی را به دو بخش تقسیم کرد، یکی به عنوان مسجد برای فلسطینی ها و دیگری به عنوان معبد برای یهودیان؛ پس از آن رژیم صهیونیستی با نصب درهای الکترونیکی در حرم ابراهیمی از ورود مسلمانان به این مسجد نیز جلوگیری کرد و هم اکنون فلسطینی ها فقط در زمان های تعیین شده می توانند وارد حرم ابراهیمی شوند.
کمیته رژیم صهیونیستی به تقسیم حرم ابراهیمی نیز اکتفا نکرد، بلکه خیابان الشهدا و السهله را نیز بست و بسیاری از ورودی های منتهی به این حرم را نیز مسدود کرد و به شهرک نشینان صهیونیست اجازه داد تا بازار مرکزی سبزیجات را نیز به دست بگیرند و آن را به یک مکان شهرک نشینان تبدیل کنند و به این ترتیب منطقه متصل به حرم ابراهیمی تا منطقه تل ارمیده از فلسطینیان گرفته شد و تبدیل به منطقه یهودی نشین برای شهرک نشینان صهیونیست شد.
امروز بعد از گذشت 23 سال از جنایت حرم ابراهیمی شهرک نشینان صهیونیست بر مرکز الخلیل مسلط شده اند و حتی نام خیابان ها را از عربی فلسطینی به اسامی صهیونیستی تغییر داده اند.
این اقدامات رژیم صهیونیستی در حالی انجام شده که نه تنها جنایت و کشتار حرم ابراهیمی بلکه اقدامات تجاوزگرانه رژیم صهیونیستی پس از این کشتار از سوی هیچ دادگاه بین المللی مورد بررسی قرار نگرفت.