به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا) شعبه خرسان رضوی
نمایندگی کاشمر برای شما هم شاید اتفاق افتاده باشد که بارها چشمانتان
نظاره‌گر گلدسته‌ها و گنبد امامزاده‌های شهر بوده و این پرسش به ذهنتان
خطور کرده که چه دستان پر توان و چه مغزهای متفکری و با چه روش‌های بدیع و
نابی به ساخت بقعه امامزادگان همت کرده‌اند.
در این زمان به‌طور حتم انگشت تعجب بر دهان گذاشته‌اید و این سؤال به
ذهنتان آمده است که چطور با کمبود امکانات در آن زمان، این بناهای زیبا خلق
شده است.
استاد علی بناء طرقی، یکی از آن مردان بزرگی است که در ساخت بنای فعلی
امامزاده سیدمرتضی(ع) در سال‌های قبل از انقلاب اسلامی فعالیت می‌کرده است.
وی در سن بیست سالگی همراه برادرش مشغول ساخت پل در جاده کوهسرخ بوده که
مرحوم حاج علی اکبر معمار برای ساخت ساختمان امامزاده سیدمرتضی(ع) از آن‌ها
دعوت به همکاری کرده است.
استاد علی بناء که متولد روستای طرق از توابع بخش کوهسرخ شهرستان کاشمر
است، در این خصوص می‌گوید: در آن زمان به همراه حاج آقای معمار و کربلایی
محمد و حاج آقای فرقدانی و دیگر دوستان، شبانه اتاق بزرگی که روی قبر
امامزاده قرار داشت را تخریب کردیم تا بتوانیم کار اصلی را شروع کنیم.
این استاد بنایی ادامه داد: در آن شب برای نخستین بار از روی پشت بام به
زمین سقوط کردم اما به لطف خدا و عنایت امامزاده صدمه‌ای جزئی دیدم و
توانستم به کار ادامه دهم.
وی با اشاره به اینکه در ابتدای کار برای استحکام بنا پی‌های گود و محکمی
با مصالح آهک و سنگ ایجاد کردیم، اظهار کرد: نبود امکانات امروزی عامل کندی
کار بود به طوری که برای جمع‌آوری سنگ و کندن پی ساختمان حدود بیش از یک
ماه کار کردیم.
این استاد بنایی با بیان اینکه امروز مردم فقط شاهد دو گلدسته سر به فلک
کشیده امامزاده سیدمرتضی(ع) هستند اما از سختی‌های ساخت آن بی‌خبرند،
تصریح کرد: برای استحکام همین دو گلدسته، 17 متر چاه حفر کردیم تا به آب
رسیدیم و از همان کف با آهک و سنگ چینی، دو گلدسته را بالا آوردیم.
وی با اشاره به اینکه ارتفاع گلدسته‌ها از روی آب تا نوک حدود 40 متر است،
مصالح به کار رفته را آهک، آجر و خشت عنوان کرد و گقت: در آن زمان مثل زمان
فعلی، امکاناتی چون بالابر و داربست فلزی وجود نداشت و همین دو گلدسته را
از داخل، پله پله بالا بردیم تا ساخت آن را به پیش ببریم، حتی مصالح مورد
نیاز را در همان فضای کم داخل گلدسته‌ها با دست و طناب به پای کار
می‌رساندیم.
این استاد با بیان اینکه تمامی نقشه‌ها و احداث بنای امامزاده، توسط مهندس
فتحی تهیه و ایشان نظارت کامل بر کار داشت، گفت: این بنا با توجه به قرار
گرفتن در دامنه کوه با وسواس خاص آن مرحوم و ارادتی که به امامزاده داشت
توسط گروه 15 نفره‌ای احداث شد.
وی با اشاره به بناهای قدیم با جدید، افزود: بناهای فعلی یک سوم زحمات
کارگران و بناهای قدیم برای ساخت ساختمان را متحمل نمی‌شوند.
وی وجود امکانات را در احداث یک بنا مهم دانست و ادامه داد: جهت ساخت گنبد
حرم با آوردن چندین ماشین چوب، طی مدت سه روز داربست آماده شد تا توانستیم
کار را ادامه دهیم.
این استاد بنا که شاید یکی از افراد باقی مانده از نسل سازندگان بنای
امامزاده سیدمرتضی(ع) باشد، خاطرنشان کرد: کار در بالای آن داربست‌ها بدون
حادثه نبود اما به عشق امامزاده و توکل بر خداوند هر وقت حادثه‌ای پیش
می‌آمد بدون اینکه صدمه چندانی صورت بگیرد، دوباره به کار ادامه می‌دادند.
وی با اشاره به اینکه فقط زمان ساخت گنبد حرم، بیش از یک ماه طول کشید،
اظهار کرد: استفاده از مصالحی نظیر آجر و آهک در ساخت گنبد، انجام کار را
کندتر می‌کرد.
استاد علی بنا که ساخت مسجد شادمهر را نیز در کارنامه خود دارد، بیان کرد:
هرکس در این امامزاده مشغول به کار بود با ارادتی خاص، عقیده پیدا می‌کرد
که امامزاده خودش کارها را به پیش می‌برد.
وی دستمزد روزانه آن زمان بابت کار در امام زاده را 7 تا 10 تومان اعلام
کرد و گفت: در پایان کار با توجه به اینکه از ابتدا تا پایان کار در کنار
حاج علی اکبر معمار بودیم به برکت امامزاده سیدمرتضی(ع) تشویقی هم دریافت
کردیم که به شیرینی کار برای امامزاده سیدمرتضی(ع) افزود.
وی با بیان اینکه آب مورد نیاز جهت ساخت و ساز در آن مکان از محل چشمه آب
سیدمرتضی(ع) تأمین شده است، گفت: مصالح مورد نیاز از جمله آجر و آهک از
کاشمر برای کار آورده می‌شد اما به دلیل نبود موزاییک در کاشمر از شادمهر
موزاییک مورد نیاز تهیه شد.
این استاد بنا با اشاره به اینکه در آن زمان توسط مرحوم فتحی، ضریح طلایی و
درب‌های چوبی از اصفهان سفارش داده شده بود و برای کاشی‌کاری و آینه‌کاری
حرم، فردی به نام استاد احمد از مشهد آمده بود، ادامه داد: با توجه به
مسافت طولانی داخل شهر و مناسب نبودن وضعیت جاده منتهی به سیدمرتضی(ع)، در
بالادست حرم چند خانه ساخته شد و همگی ما با خانواده‌هایمان در آنجا زندگی
می‌کردیم.
وی که ثمره زندگی‌اش دو فرزند پسر و چهار دختر است، ابراز کرد: تمام
زندگی‌ام از برکت و رحمت خداوند و عنایت امامزاده سیدمرتضی(ع) است.
استاد علی بناء طرقی با بیان اینکه ارادت خاص مرحوم فتحی به امامزاده
سیدمرتضی(ع) ما را به وجد می‌آورد و در کار ما تأثیرگذار بود، افزود: وجود
این امامزادگان برای مردم کاشمر نعمت است و هر کس بتواند به هر طریقی از
مالی گرفته تا کار و . . . به این امامزادگان کمکی کند اجر دنیوی و اخروی
آن را دریافت می‌کند همان طور که ما دوچندان آن را دریافت کرده‌ایم.
استاد علی بناء در پایان تنها آرزویش را آرام گرفتن در کنار امامزاده سیدمرتضی(ع) پس از مرگش عنوان کرد.